Zamknij X
Objawy - fobia

Fobia


Fobia to określenie używane potocznie na określenie silnego lęku i niechęci odnośnie jakiejś rzeczy. Warto jednak pamiętać, że w rzeczywistości jest to zaburzenie, utrudniająca normalne funkcjonowanie.

Jak odróżnić nieszkodliwy lęk od fobii?

 

 

fobia-1Jak rozpoznać fobię?

Fobia jest zaburzeniem nerwicowym, w którym określone bodźce wywołują u chorego trudny do opanowania lęk, czy wręcz panikę. Osoba taka zdaje sobie sprawę z tego, że jej obawy są irracjonalne, a wywołujące strach przedmioty/czy sytuacje nie stanowią w rzeczywistości żadnego zagrożenia. Rozróżniamy fobie specyficzne i sytuacyjne. Te pierwsze wywołane są konkretnymi przedmiotami, miejscami, czy bodźcami. Przykładem jest np. agorafobia – lęk przed przestrzenią, klaustrofobia – lęk przed ciasnymi pomieszczeniami oraz arachnofobia – lęk przed pająkami. Fobie sytuacyjne wiążą się z wykonywaniem pewnych czynności na oczach innych, utratą kontroli nad własnym ciałem. Przyczyny powstawania tego rodzaju zaburzeń nerwicowych mogą być różne. Lęk może być powodowany przeżyciami z przeszłości, traumatycznymi wydarzeniami z okresu dzieciństwa, czy po prostu złym doświadczeniem np. osoba, która jako małe dziecko utknęła w koszu, boi się ciasnych pomieszczeń. Inna teoria mówi o działaniu naszej podświadomości np. kobieta, która boi się pająków w istocie obawia się agresji ze strony mężczyzny. Przedmiot, którego się boimy staje się według tej teorii odzwierciedleniem naszych innych lęków i problemów. Natomiast według psychologii ewolucyjnej silny lęk był nam niezbędny do przetrwania np. strach i unikanie gadów pozwalało uniknąć ukąszenia. Według wielu naukowców fobie są naturalną pozostałością po tamtych czasach.

Leczenie fobii

Podstawą walki z fobią jest psychoterapia, zwykle dosyć skuteczna. Jej długość uzależniona jest od rodzaju i stopnia zaburzenia, a także współpracy chorego. Terapia często polega na tzw. „zanurzeniu” czyli wywoływania sytuacji lękowych, w celu oswojenia z nimi pacjenta, a także nauczenia go reagowania w inny sposób niż lękiem. Podczas psychoanalizy wspólnie z pacjentem próbuje się wejść w jego podświadomość, odnaleźć tłumione lęki i skrywane problemy, a następnie odnieść je do występującej fobii. Istnieje wiele sposobów prowadzenia terapii, każdy więc może wybrać najbardziej mu pasującą. Oprócz tego, stosowane jest różnego rodzaju leczenie farmakologiczne m.in. antydepresantami.

Fobia społeczna


Bardzo specyficzną i coraz częściej występującą odmianą fobii jest fobia społeczna. Polega ona na odczuwaniu panicznego, paraliżującego lęku przed wszelkimi sytuacjami społecznymi np. przemówieniami, spotkaniami towarzyskimi, a nawet zwykłymi czynnościami, jak wizyta u lekarza, załatwienie sprawy w urzędzie. Osoba cierpiąca na ten rodzaj zaburzenia obawia się kompromitacji i ośmieszenia, stara się więc unikać sytuacji bezpośredniego kontaktu z ludźmi, (rzadziej dobrze maskuje swoje zachowanie, udając osobę opanowaną). Prowadzi to do wycofania, które osoba taka bardzo źle odczuwa. Objawy fobii społecznej podczas wystąpienia sytuacji budzącej lęk to m.in. drżenie rąk, potliwość, duszność, przyspieszenie akcji serca, zaburzenia mowy, zawroty głowy itp. Dolegliwości te pojawiać się mogą nawet w momencie myślenia tylko o sytuacji stresującej. Fobia społeczna jest poważnym schorzeniem, często jednak bywa lekceważona i uznawana po prostu za nieśmiałość. Niesłusznie, ponieważ osoby chore nie zawsze potrafią same zwrócić się p pomoc, zwłaszcza, że sam kontakt z innymi ludźmi stanowi dla nich problem.


Pozostałe tematy: